သူေျပာျပေသာ သူ ့ဘဝအေျကာင္းေလးမ်ား ( ၁ )

မိုးေလးကလည္း တေျဖာက္ေျဖာက္နွင့္ သဲကုန္းျမိဳ႕၏ ရာသီဥတုကား ေအးခ်မ္းသာယာစြာပင္ ရွိေခ်သည္ ။ ဘုရားဝတ္ျပဳျပီးသည္မို ့ မိမိလည္း ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ စာအုပ္ေလးကိုင္ျပီး စာက်က္ေတာ့မည္ေပါ့ ။ မိမိတို ့ ဗုဒၶတကၠသိုလ္တြင္ လပတ္စာေမးပြဲ က်င္းပလာသည္မွာ ယခုလနွင့္ဆို ေလးလေျမာက္ပင္ရွိေခ်ျပီ ။ ေနာက္ထပ္နွစ္လေျဖဆိုျပီးပါက first semesterျပီးဆံုးမည္ျဖစ္သည္ ။ ယခုေတာ့ ဒီလအတြက္ သင္ခန္းစာေတြ က်က္မွတ္ရေတာ့မည္ ။ စာက်က္ဆိုလို ့ မိမိတစ္ဦးတည္းမဟုတ္ေခ် ။ မိမိ၏ တြဲဖက္ တစ္ပါးရွိပါေသးသည္ ။ သူကအဂၤလိပ္စာ အေျခခံသိပ္မပိုင္သည္မို ့ မိမိက တြဲေခၚေပးရသည္ ။ ထို ့သို တြဲထားေပးျပီး တစ္လစာ အမွတ္စာရင္းတြင္ အမွတ္ေကာင္းေသာ စာသင္သားကို ဆြမ္းခံနားေစျခင္း စသည့္ အခြင့္အေရးမ်ားေပးပါသည္ ။

စာတူတူက်က္လို ့ျပီးေတာ့ အေဆာင္ျပန္ဖို ့ေစာေသးသည္နွင့္ မိမိ၏ အတန္းေဖာ္နွင့္ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ခဲ႕ျကသည္ ။ တကယ္ေတာ့ မိမိကပင္စ၍
" ဦးဇင္းေနတဲ႕ျမိဳ႕က ေဖာင္းျပင္ ဆိုေတာ့ အဲ႕ဒီေဖာင္းျပင္ျမိဳ႕က ကဘယ္နားကလဲ တပည့္ေတာ္ မျကာဖူးေသးဘူး " ဟုေမးေတာ့မွ

" ေဖာင္းျပင္ျမိဳ႕က စစ္ကိုင္းတိုင္းထဲကေလ ကေလးတို ့ ဟုမၼလင္းတို ့နားမွာပဲေလ ဦးဇင္းရဲ႕ "

ဆိုျပီး ရွမ္းသံဝဲဝဲျဖင့္ ေျဖရွာသည္ ျပီးေတာ့ သူကပင္ ဆက္ေျပာသည္ ။

" ေဖာင္းျပင္က ျမိဳ႕ဆိုေပမဲ႕ မံုရြာကေန တစ္ရက္ခရီးသြားရေသးသည္ဘုရား ခ်င္းတြင္းျမစ္ကေန ရွပ္ေျပးစီးရင္ေတာင္ တစ္ရက္အိပ္ျကာတယ္ ။ တပည့္ေတာ္ေနတာက ေဖာင္းျပင္မဟုတ္ဘူး ေညာင္ကုန္းနဲ႕ ဟာပါ ျကားထဲက ေတာင္ေျခရြာေလးမွာေနရတာပါ " ဆိုျပီးအားငယ္ဟန္ျဖင့္ ေျပာျပေလသည္ ။

" ေက်ာင္းပိတ္ရင္ တပည့္ေတာ္ အလည္လိုက္ခဲ႕မလို ့ေမးျကည့္တာပါ ဦးဇင္းရာ ေတာင္ေျခမကလို ့ ေတာပဲျဖစ္ျဖစ္ တပည့္ေတာ္က ရန္ကုန္မွာေမြး ရန္ကုန္မွာျကီးျပင္းလာတာဆိုေတာ့ ျမိဳ႕မွာေနရတာ ျငီးေငြ႕ေနျပီ ေတာရြာဓေလ့ေတြပဲ လိုက္သြားခ်င္ေနတာဘုရား " ။

" အလည္ကေတာ့ ေခၚလို ့ရပါတယ္ ခရီးလည္းပန္းမယ္ အစားအေသာက္ကလည္း ျမိဳ႕လိုမေပါလ်ွံဘူး ေတာအစားအစာပဲ စားရမွာေနာ္ "
ဆိုျပီး သူ ့ရြာရဲ႕ လမ္းေျကာင္းေလးကို ဆက္ေျပာျပျပန္သည္ ။

ရန္ကုန္ကေန မံုရြာကို တစ္ဆင့္စီးရတယ္ ။ မံုရြာကေန ေဖာင္းျပင္ကို တစ္ဆင့္စီးရမယ္ ။ ဦးဇင္းတို ့သြားေနျက အျမန္လမ္းေတြလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး ။ ေတာင္တန္းျကီးကို ျဖတ္ရမွာ အေကြ႕အေကာက္ကလည္းမ်ား ေဘးဘီျကည့္ရင္လည္း ေခ်ာက္ကမ္းပါးနဲ႕ ေတာင္နံရံပဲ ရွိတာဘုရား ပင္ပန္းလြန္းတယ္ ။ ဒါလည္မေရာက္ေသးဘူး ။ ေဖာင္းျပင္မွာညအိပ္ မနက္မွ ရြာကို ကားနဲ႕ထပ္သြားရတယ္ ။ ေညာင္ကုန္းတို ့ ဟာပါတို ့ေက်ာ္ျပီးမွ တပည့္ေတာ္တို ့ရြာကိုေရာက္မယ္ ။ ရြာေဘးဟိုဘက္မွာ ျခေသ့္ေခ်ာင္းပဲရွိတယ္ ။ ေခ်ာင္းဟိုဘက္ဆို အိႏၵိယ နယ္ထဲေရာက္ေနျပီ ။ တပည့္ေတာ္ေတာင္ သံုးနွစ္မွ တစ္ေခါက္ျပန္တာ အေမဆံုးသြားတုန္းက လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးမေကာင္းလို ့ ျပန္ခြင့္မရလိုက္ဘူး ။ ဒီသီတင္းက်ြတ္ဆို အေမဆံုးတာ ငါးနွစ္ျပည့္ျပီေလ " ဆိုျပီး သူ ့ရြာေလးကို ျမင္ေယာင္ေနဟန္ ေဆြးေဆြးေျမ႕ေျမ႕ေျပာရွာသည္ ။

" တပည့္ေတာ္ေတာင္ ရန္ကုန္ေရာက္ခဲ႕ရတာ ဘုရားတန္ခိုးေျကာင့္ေပါ့ ။ တပည့္ေတာ္တို ့အိမ္ကဆင္းရဲတယ္ ။ ညီအစ္ကိုေမာင္နွမ ကိုးေယာက္ရွိတယ္ တပည့္ေတာ္က အငယ္ဆံုးပဲ ရြာမွာေလးတန္းေအာင္ေတာ့ ငါးတန္းတတ္ဖို ့ကို အေမက ေက်ာင္းမထားနိုင္လို ့ မတတ္ခဲ႕ရဘူး ။ အဲ႕လိုနဲ႕ပဲ လယ္လုပ္ ကိုင္းလုပ္နဲ႕ပဲ ေနခဲ႕ရတာဘုရား ။ တစ္ေန ့က်ေတာ့ ဘုန္းျကီးေက်ာင္းမွာ အေမနဲ႕ ဥပုသ္သြားယူရင္း ဘုရားစင္မွာ တင္ထားတဲ႕ ေရႊျတိဂံ ပံုျကီးေတြ႕မိတယ္ဘုရား ။ အေမကိုေမးေတာ့ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ႕ တန္ခိုးျကီးဘုရားတစ္ဆူတဲ႕ အခုေရႊတိဂံုဘုရားကို ေျပာတာေပါ့ ။ အဲ႕အခ်ိန္ကေတာ့ ေရႊတိဂံုေတြ ဘာေတြ သိမေနဘူး ။ တပည့္ေတာ္တို ့ဘက္က ေရႊေမ်ာေတြဘာေတြ လုပ္တာေတြ႕ဖူးေတာ့ ေရႊတိဂံုဘုရားပံုျမင္ေတာ့ ေရႊတံုးျကီးအျဖစ္နဲ႕ တပည့္ေတာ္က ျမင္မိတာေပါ့ ။ ေနာက္မွ ဘုရားမွန္းသိတာ အဲ႕ေန ့ကတည္းက တပည့္ေတာ္ဆုေတာင္းတာ ေရႊတိဂံုဘုရားျကီး ဖူးေျမာ္ရပါလို၏ ဆိုျပီး အျမဲဆုေတာင္းခဲ႕ရတာဘုရား " ဟုဆိုကာ အနည္းငယ္ေမာသြားဟန္ျဖင့္ ဦးဇင္းစာဆက္လုပ္ဦးမယ္မလား တပည့္ေတာ္ေျကာင့္ စာလုပ္ပ်က္ေနဦးမယ္ဟု အလိုက္သိေပမဲ႕လည္း မိမိမွာ ဘယ္လိုေျကာင့္ ရန္ကုန္ေရာက္လာျပီး ယခုလို သီတဂူဗုဒၶတကၠသိုလ္ထိ ေလ်ွာက္လွမ္းလာနိုင္သလဲဆိုတာ သိခ်င္ေနျပီျဖစ္သည္ ။ အဲ႕ဒါနဲ႕ " စာကရေနပါျပီ အဲ႕ဒါနဲ႕ ဦးဇင္းက ရန္ကုန္ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ ဘုရားဟု ေမးျကည့္ေတာ့မွ " . . . . . .

အဆက္ကေလးေမ်ွာ္ျကပါဦး နည္းနည္းေရးရပ်င္းသြားတာ သည္းခံေပးပါ ။

မိမိအား ခ်စ္သူ မုန္းသူ ထိုထိုလူ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း ကိုဟ္၏က်န္းမာျခင္းနွင့္ ျပည့္စံုျကပါေစ ။

MSC-181
Author @gunapeya