ကေလးႏွင့္အရုပ္

တခ်ဴိ႕ကေလးေတြမွာ အရုပ္နည္းနည္းရွိသလုိ တခ်ဴိ႕ကေလးေတြက်ျပန္ေတာ့ အရုပ္ေတြအမ်ားႀကီးရွိေနႏုိင္ပါတယ္။အက်ဴိးသက္ေရာက္မႈကဘယ္လုိကြာျခားမလဲ။အေျဖကေတာ့ သိပ္ကုိကြာျခားတယ္ဆုိတာပါပဲ။မိဘအမ်ားစုက ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ေမးရမယ့္ေမးခြန္က ငါဟာကေလးကုိ အလုိလုိက္ေနတာလား အလြယ္လုိက္ေနတာလား။ကေလးလုိခ်င္တာကုိ ေပးလုိက္ေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ လာမရႈပ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ေလ။အဲဒါကအလုိလုိက္တာမဟုတ္ပါဘူး အလြယ္လုိက္သလုိျဖစ္ေနပါတယ္။ျပီးေတာ့ ကေလးသြားခ်င္တဲ့ေနရာကုိ တကားကုိလုိက္ပုိ႔ေပးတာကမလြယ္တဲ့ႀကားကလုပ္ေပးတာက အလုိလုိက္တဲ့သေဘာကုိေဆာင္ပါတယ္။ဒီေတာ့ ကုိယ္ကုိလာမရႈပ္ရင္ျပီးေရာဆုိတာ အလြယ္လုိက္တာပါ။ကေလးျဖစ္ခ်င္တာေတြကုိ ဒုကၡခံျပီးလုိက္လုပ္ေပးေနတာက်ေတာ့ အလုိလုိက္ေနတာပါ။တကယ္တမ္းမွာ ႏွစ္မ်ဴိးစလုံးကေကာင္းလွတယ္ရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ဒါေပမယ့္ အလြယ္လုိက္တာက ပုိဆုိးတာအမွန္ပါ။
မိဘေတြအလြယ္လုိက္တဲ့အထဲမွာအရုပ္ေတြဝယ္ေပးတာလည္ အပါအဝင္တစ္ခုပါပဲ။ကေလးစိတ္ပညာရွင္မ်ားရဲ႕ေလ့လာဆန္းစစ္မႈအရ ကေလးတစ္ေယာက္မွာ ကစားစရာအရုပ္ေတြမ်ားလြန္ျခင္းဟာ သူရဲ႕ဖြံျဖဳိးတုိးတက္မႈကုိ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။
တကယ္တမ္းကေလးေတြမွာ အရုပ္အေရအတြက္က အကန္႔အသတ္နဲ႔ရွိေနရင္ ကေလးနဲ႔အရုပ္ဆက္ႏြယ္မႈေတြ ပုိခုိင္မာလာေအာင္အခ်ိန္ယူတည္ေဆာက္ခြင့္ရတဲ့အတြက္ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ထဲမွာ တြယ္တာမႈ တန္ဖုိးထားမႈ ခ်စ္ခင္မႈ ယုယမႈ ႀကင္နာမႈ အစရွိတာေတြကုိ ပ်ဴိေထာင္ေပးေနတာနဲ႔အတူတူပဲလုိ႔ သိရပါတယ္။
အမ်ားစုက အရုပ္အမ်ဴိးမ်ဴိးေပးကစားရင္ ကေလးရဲ႕ဖန္တီးမႈစြမ္းရည္ကုိ တုိးတက္ေစလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ႀကပါတယ္။တကယ္တမ္းအရုပ္အေရအတြက္ကုိ ေလ်ွာ့လုိက္မွအရုပ္တစ္ခုတည္းကုိ ပုံစံအမ်ဴိးမ်ဴိးလုပ္ျပီး ကစားႏုိင္မယ့္နည္းလမ္းေတြကုိ ရွာေဖြးႀကံဆလာတဲ့အတြက္ ဖန္တီးမႈစြမ္းရည္ကလည္အဲအခ်ိန္မွာ အမွန္တကယ္တုိးတက္လာတာကုိ ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။
written by khaylay
MSC-112
HFS-11