ႏႈတ္ဆက္ခဲ႕သည္ အပိုင္း(၃)

သူႀကီးအိမ္မွ အျပန္တြင္ ကိုစိန္လွမွ မခင္ဝိုင္းႏွင့္ ဖိုးသႀကၤန္ကို အိမ္ျပန္ေစျပီး အသံခ်ဲ႕စက္ဆရာႀကီး ကိုေထြးေမာင္ထံ ဆက္ထြက္လာခဲ႕သည္။ကိုေထြးေမာင္ အိမ္ေရွ႕အေရာက္တြင္
credit image source
"ဗ်ိဳ႕…ကိုေထြးေမာင္ ခင္ဗ်ားကိုေလာ္ဟစ္ခိုင္းခ်င္လို႔"

"ေအး…လာခဲ႕ေလကြာ…ဘာကိစၥဟစ္ရမွာလဲဟ…"

"က်ဳပ္ ဒီေန႔ ဆရာေတာ္ဆီက အလႈဳရက္ေရြးခဲ႕တယ္…အဲ႕ဒါ ညေန က်ဳပ္အိမ္မွာ အလႈဳအတြက္တိုင္ပင္ခ်င္လို႕ ရြာထဲက အားတဲ႕သူလာႏိုင္ေအာင္ ဗ်ိဳ႕ဟစ္ခိုင္းခ်င္တာပဲဗ်ာ"

"ေကာင္းတယ္ေဟ့…အလႈဳအတြက္ဆိုေတာ့ ဟစ္ခ ပိုက္ဆံမယူဘူးကြာ…ကုသိုလ္လုပ္မယ္…ဒါနဲ႕ ဘယ္အခ်ိန္ လာရမွာလဲဟ…"

"ညေန (၅)နာရီေလာက္ဆိုရင္ အားလံုးအတြက္ အဆင္ေျပမယ္ထင္တယ္ဗ်ာ…ညေန(၅)နာရီလို႕သာ ဟစ္လိုက္ဗ်ာ"

ထို႔ေနာက္ ကိုေထြးေမာင္က သူ၏အသံခ်ဲ႕စက္ကိုဖြင့္ကာ မိုက္ကိုဟန္ပါပါကိုင္ျပီး အသံေနအသံထားျဖင့္
"အားလံုးေသာ ရပ္မိရပ္ဖ ရြာမိရြာဖတို႔ ခင္ဗ်ာ…ယေန႔ ညေန(၅)အခ်ိန္တြင္ ကိုစိန္လွႏွင့္ မခင္ဝိုင္းတို႔က သားရွင္ျပဳအလႈဳအတြက္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးလိုပါ၍ သူတို႔အိမ္သို႔ ႀကြေရာက္ျပီး အႀကံဥာဏ္မ်ား ေပးပါရန္ ေလးစားစြာ ဖိတ္ေခါ ္ပါတယ္ဗ်ိဳ႕"ထိုကဲ႕သို႕ သံုးႀကိမ္ဟစ္ျပီး အသံခ်ဲ႕စက္ကို ပိတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။

"ကဲ…ကိုေထြးေမာင္ေရ ေက်းဇူးပဲဗ်ာ…က်ဳပ္အိမ္ျပန္ျပီး ညေနအတြက္ ျပင္ဆင္စရာေတြ ျပင္ဆင္လိုက္အံုးမယ္…က်ဳပ္ကိုခြင့္ျပဳအံုး"ဟု ႏႈတ္ဆက္ကာ ကိုစိန္လွတေယာက္ အိမ္သို႔ျပန္ခဲ႕ေလေတာ့သည္။

ကိုစိန္လွ အိမ္ေရာက္သည္ႏွင့္"ခင္ဝိုင္းေရ ထမင္းခူးဟာ…ငါတို႔ထမင္းစားျပီး ညေနအတြက္ ျပင္ဆင္စရာေတြ ျပင္ရေအာင္"ဟုေျပာလိုက္သည္ႏွင့္ ဖိုးသႀကၤန္ေလးသည္ စားပြဲခင္းျခင္း လက္ေဆးေရခပ္ေပးျခင္း မခင္ဝိုင္း ခူးေပးေသာ ထမင္းဟင္းမ်ားကို သယ္ေပးျခင္းျဖင့္ ကူညီေပးေလသည္။
ကိုစိန္လွကေတာ့ သား၏သိတက္မႈအတြက္ ပီတိအျပံဳးတို႕ျဖင့္။

သားဖႏွစ္ေယာက္ ထမင္းစားျပီးေသာအခါ အိမ္တြင္းရွင္းစရာ လင္းစရာမ်ားရွင္းႀကသည္။မခင္ဝိုင္းကေတာ့ ပုဂံခြက္ေယာက္မ်ားေဆးေႀကာျပီးေနာက္ ညေန ဧည့္သည္မ်ားလာေသာအခါ ေကြ်းေမြးရန္အတြက္ အခ်ိဳေျခာက္ႏွပ္ျခင္း လၹက္ႏွပ္ျခင္း ေရေႏြးအိုးႀကိဳျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ေလသည္။ဤသို႔ မိသားစုေတြ အလုပ္ရႈပ္ေနေသာ္လည္း ပင္ပန္းသည္ဟုမထင္ႀက အျပံဳးကိုယ္စီရွိေနႀကေလသည္။

ညေန ရြာထဲမွလူႀကီးမ်ားေရာက္လာေသာ အခါ လၹက္ရည္ခ်ိဳ ကိတ္ေျခက္ လၹက္ ပဲႀကမ္း ေရေႏြး ကြမ္း ေဆးလိပ္ တို႔ျဖင့္ဧည့္ခံေလသည္။လူစံုသည္ႏွင့္ ကိုစိန္လွမွ မတ္တက္ရပ္ျပီးွ"အားလံုးေသာ ရပ္မိရပ္ဖ ရြာမိရြာဖ တို႔ခင္ဗ်ာ…ကြ်န္ေတာ္ အလႈဳကို ဝက္ေႀကာ္ ပဲျပဳ အငံေႀကာ္ ခ်ဥ္ေရဟင္းတို႔နဲ႕ ေကြ်းခ်င္ပါတယ္…ျပီးေတာ့ ဆိုင္းလည္း ထည့္ခ်င္ပါတယ္…သံဃာကေတာ့ အပါး(၅၀)ေလာက္ပင့္ခ်င္ပါတယ္…အလႈဳက (၁)လေလာက္ပဲ လိုေတာ့တာ ဆိုေတာ့ လိုအပ္တာမ်ား ဝိုင္းျပီး စဥ္းစား ကူညီေပးႀကပါအံုး ခင္ဗ်ာ…"ဟု ေျပာကာ ျပန္ထိုင္သြားသည္။

ကိုစိန္လွ ထိုင္သြားေသာအခါ ရြာသူႀကီးမွ မက္တက္ရပ္တာ"ေမာင္စိန္လွ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ဒို႔က ကူညီရမွာပ…ဒါေပမယ့္ အလႈဳကို ဝက္ေႀကာ္ေတာ့ မေကြ်းေစခ်င္ဘူး…ေမာင္စိန္လွလည္း သိသားပဲ ဒို႔ရြာက ျမိဳ႕နဲ႕ အလွမ္းေဝးေတာ့ ဝက္သားကို ျမိဳ႕ကသြားဝယ္ဖို႔ မလြယ္ဘူး…အဲ႕အတြက္ ဒို႔က ဝက္ကို ကိုယ္တိုင္ေပါ ္မွရမယ္…အလႈဳတစ္ခု စာအတြက္ ဝက္ အခ်ိန္(၃၀၀)ေလာက္လိုတယ္…အဲ႕ဒါေႀကာင့္ အခ်ိန္(၅၀)ေလာက္ထြက္မယ့္ ဝက္(၇)ေကာင္ေလာက္ သတ္ရမယ္…"ဟုေျပာကာ ရြာသူႀကီးသည္ စကားကို ခဏနားကာ ပရိတ္သက္ကို တစ္ခ်က္ႀကည့္လိုက္ေလသည္။

ပရိတ္သက္သည္ စိတ္ဝင္စားစြာနားေထာင္ေနမွန္းသိေသာအခါ ဆက္လက္၍"အလႈဳတခုလုပ္တယ္ဆိုရင္ ျဖဴစင္ေအာင္လုပ္ရတယ္…ျဖဴစင္တယ္ဆိုတဲ႕ေနရာမွာ မိမိအလႈဳလုပ္မယ့္ ပိုက္ဆံဟာ သူမ်ားမ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္က်ျပီးမွရတယ့္ ပိုက္ဆံမဟုတ္ရဘူး…ျဖဴျဖဴစင္စင္နဲ႕ ရတယ့္ပိုက္ဆံ ျဖစ္ရမယ္…ဟုတ္ျပီ…လႈဳမယ့္ပိုင္ဆံက ျဖဴစင္ေပမယ့္…အလႈဳအတြက္ သူမ်ားအသက္သက္မယ္ဆိုရင္လည္း မျဖဴစင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး…ေမာင္စိန္လွရဲ႕ အလႈဳပိုက္ဆံက လယ္လုပ္ ယာလုပ္ကရတဲ႕ပိုက္ဆံျဖစ္လို႕ ျဖဴစင္တဲ႕ ပိုက္ဆံပါ…ဒါေပမယ့္ ဝက္ေႀကာ္ေကြ်းမယ္ဆိုရင္ ျဖဴစင္တဲ႕ အလႈဳမဟုတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး…အဲ႕ဒါေႀကာင့္ အဘကေတာ့ ဝက္ေႀကာ္ေတာ့ မေကြ်းေစခ်င္ဘူး…"

ဆက္ရန္……

MSC-224
@myintlwinsoe