ครั้งหนึ่งกับการรับใช่ชาติ

สวัสดีเพื่อนๆ พี่ๆ ชาว steemit ครับ

วันนี้พอดีไปเจอรูปเก่าที่ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกชายต้องรับใช้ชาติครับ ผมตอนเรียนปวช ไม่ได้สมัครเรียนรด ครั้งนั้นพอถึงเวลาที่ครบอายุที่ต้องเกณฑ์ทหาร ผมก็เหมือนคนทั่วๆ ไปที่เห็นตามทีวีหรือตามคลิปวีดีโอต่างๆ แระครับ ระหว่างรอที่จะจับใบดำใบแดง มันมีความรู้สึกหลายๆ อย่างมาพร้อมๆ กัน ทั้งวิตกกังวล ทั้งกดดัน ไม่ใช่อะไหรอครับ เรายังมีอะไรหลายๆ อย่างที่จำเป็นต้องทำอีกเยอะ จำได้เลยตอนประกาศเรียกชื่อให้ไปจับใบดำใบแดง กับหลังจับแล้วเราได้เป็นทหาร มันมึนๆงงๆ เหมือนฝันไงบอกไม่ถูก แต่เมื่อได้เป็นก็ต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความตั้งใจให้สมกับเป็นคนไทย

ชีวิตในรั่วทหารจริงๆ มันไม่ได้เหนื่อยหรือลำบากอย่างที่เราคิดครับ หรือแม้กระทั่งที่มีข่าวที่ไม่ดีออกมา แต่ตรงกันข้ามสำหรับความคิดและที่เกิดกับตัวผมนะครับ เป็นประสบการณ์ของผมโดยตรง ไม่ได้เกี่ยวกับใครครับ กับทำให้เราเข้มแข็งขึ้น และรู้จักเสียสละครับ ถ้าเราไม่ทำผิดวินัยร้ายแรงจริงๆ เราก็อยู่กับเพื่อนๆ พี่ๆ รักกันแบบพี่แบบน้องครับ มันได้อะไรเยอะกว่าที่คิดด้วยซ้ำ ทุกวันนี้ผมยังคิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนที่ผ่านการเกณฑ์ทหารมาด้วยกัน เป็นอะไรที่คุ้มค่าที่สุดแล้วครับ

ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคนสำหรับ การสนับสนุน ทักทาย และกำลังใจครับ