ยิ่งหมู่บ้านตามชนบท พอทุ่มนึงก็มืดสนิท เที่ยงคืนไปแล้วยิ่งเงียบสงัด...เวลานั้นมีกันแค่สามคน หมอตำแย สามีของน้าสาว แล้วก็เรา...คงไม่ใช่ฝึกความกล้าหรอกค่ะ แต่ไม่มีทางเลือกมากกว่า...จะให้ยายไปก็เกรงใจ แกแก่มากหูตาไม่ค่อยดี ส่วนน้าชายก็ต้องดูแลเมียกับลูกที่เพิ่งคลอด.....ตอนเป็นเด็ก เราโดน ทั้งหยิก ทั้งขยำค่ะ 555