သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္း အပိုင္း ၃၅

က်ေနာ္နဲ႔ ဦးစိန္ေမာင္ ကားေပၚေရာက္ေနၿပီ။
ေနာက္ ကိုေအာင္ၿမိဳင္ တက္လာတယ္။
ကိုစိုးပိုင္ ကားနားေရာက္လာၿပီး ဘာလုပ္မလို႔လဲ ေမးတယ္။
ကိုေအာင္ၿမိဳင္က မုန္႔ဟင္းခါးစား လို႔ေျပာတယ္။
ဒါဆို က်ေနာ္လဲ လိုက္စားမယ္ဆိုၿပီး တက္လာတယ္။
ဟိုေရာက္ေတာ့ ဦးစိန္ေမာင္က ဆန္တစ္အိတ္ ထမ္းတယ္။
ကိုေအာင္ၿမိဳင္က ကိုစိုးပိုင္ကို ဆန္တစ္အိတ္ထမ္းခိုင္းတယ္။
ကိုစိုးပိုင္ ဆန္တစ္အိတ္ မထမ္းႏိုင္ဘူး။
ႏွစ္လွမ္း သုံးလွမ္း ပဲ၊ ပစ္ခ်လိုက္တယ္။
က်ေနာ္ပဲ ေကာက္ထမ္းလိုက္ၿပီး ပို႔ေပးလိုက္တယ္။
က်ေနာ္တို႔ ဦးေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ကို ႏွတ္ဆက္ၿပီး ႐ုံးျပန္ၾကမယ္ ေျပာတယ္။
ကိုစိုးပိုင္က ဝင္ေျပာတယ္၊ ကိုေအာင္ၿမိဳင္ က်ေနာ္ ဗိုက္ဆာတယ္။
မုန္႔ဟင္းခါးစားရမယ္ ေျပာလို႔ လိုက္လာတာ။
မုန္႔ဟင္းခါးစားဆိုတာ ဆန္အိတ္ထမ္းရမွာကို ေျပာတာကြ။
မင္းက လိုက္လာၿပီး ဆန္အိတ္ေတာင္ မထမ္းႏိုင္ဘူး။
မသိဘူးဗ်ာ၊ က်ေနာ္က အလႉအိမ္သြားစားမွာ မွတ္တာ။
ဦးေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ ကိုေအာင္ၿမိဳင္ကို ၾကည့္ေနတယ္။
ကိုေအာင္ၿမိဳင္က က်ပ္မျပည့္ဘူးလို႔ အမူအယာ လုပ္ျပတယ္။
ဦးေဇာ္ေဇာ္ေအာင္က သူလိုက္ေကြၽးမယ္ ေျပာတယ္။
က်ေနာ္တို႔က မလိုဘူး၊ ရပါတယ္ ေျပာတယ္။
ကိုစိုးပိုင္က လိုက္စားမယ္ ေျပာတယ္။
ဒါဆို မင္းတစ္ေယာက္ထဲ လိုက္စားလို႔ ကိုေအာင္ၿမိဳင္က ေျပာတယ္။
က်ေနာ္တို႔ကားေပၚ ျပန္တက္ၾကတယ္။
ကိုေအာင္ၿမိဳင္ ကိုစိုးပိုင္ကို မေက်မခ်မ္းနဲ႔ ထပ္ေျပာတယ္။
မင္းမို႔ စားရက္တယ္ကြာ။
ကိုစိုးပိုင္က မခံဘူး၊ ျပန္ေျပာတယ္။
ဗိုက္ဆာေနေတာ့ စားရမွာပဲ။
ငါ့ဝမ္းပူဆာ မေနသာပါတကား။