Gerçekleştirilmiş Hayali Röportaj #4

---

Merhaba Steemit dünyasında Türkçe okuyanlara,

Bir gaydırıguppak röportaj peşinde daha dolandım durdum ve sanırım sonunda başarıyla bir röportaj gerçekleştirebildim. Steem’in düşüşünden midir nedir, bu aralar röportaj yapacak kişileri bulmak gerçekten de bir hayli zorlaştı. Bu sebeple, bir ara değişikliğe gitsem ve tr dünyasıyla kısıtlı kalmasam mı diye düşünmedim değil.

Hatta Steemit CEO’su Ned Scott’u gözüme kestirmiştim. Özellikle bu aralar birçok kişinin ondan duymak istedikleri olduğundan iyi bir hamle olabilir hissiyatıyla kendisini aramaya bile koyuldum.

Az gittim uz gittim, dağlarda uçup gittim ama gelin görün ki yoluma çok kaba saba ve kocaman bir kadın çıkıverdi. Bu kadın bir dağ trolü idi. Önce bir korktum ve gerisin geri yürümeye başladım ama bu zavallı kadının gözleri yaşlı, kalbi ise kırıktı.

Onu öylesine bedbaht görünce dayanamadım ve yanına gittim. Zıplayarak saçlarını okşamaya çalıştım. Benim bu çabam onu güldürebilmişti ve onun gülmesi beni de tebessüm ettirmişti.

Kendisine neden üzgün olduğunu sorduğumda, aşk acısı çektiğini söylüyordu. Bu konuda yapabilecek bir şeyim yoktu haliyle. O da bana oralarda ne aradığımı sordu. Ben de Steemit CEO sunu arıyorum deyiverdim.

CEO lafını duyunca yeniden ağlamaya başladı ve ben de neden ağladığını sormak durumunda kaldım.

Aşk acısı çektiğini tekrarladı ve bu acıya sebep olanın @edebiyat CEO su @sahinadm olduğunu, bu sebeple CEO denince aklına onun geldiğini söyledi.

Bunu duyduğuma çok şaşırmıştım ve @sahinadm ‘in nerede olduğunu sordum. Bana az ilerideki tepeyi gösterdi ve orada bulutlardan dökülecek votka damlalarını beklediğini söyledi. Bu arada ben @sahinadm ‘in çok iyi biri olduğunu ama onun zaten evli olduğunu ve gönlünü çoktan kaptırdığını belirttim. Trol ise bunu bildiğini ve @sahinadm in zaten hiç kırıcı davranmadığını ama yine de duygularını bastıramadığını söyledi. Ben bu durumdan kurtulması için ona şövalye Herr Mannelig’in olduğu bölgeyi tarif ettim ve onu görünce @sahinadm’i unutacağını söyledim. Unutmasının zor olduğunu söylese de, şansını deneyeceğini belirterek uzaklaştı.

Ben ise artık Ned yerine, @sahinadm ile röportaj yapmak için ilerdeki tepeye doğru yola koyuldum.

Tepeye vardığımda, @sahinadm’in kafasının üzerinde rengârenk bir bulutun olduğunu ve bu bulutun, onun üzerine usul usul votka damlaları bıraktığını gördüm. @sahinadm o esnada gözleri kapalı, meditasyon yapar pozisyonda bağdaş kurmuş ve kafasını yukarı doğru hafifçe kaldırmıştı. Belli ki ruh dinginliğine kavuşmuştu.

Hemen yanına yerleşerek votka damlalarından nasibimi almaya çalıştım ama ben oturunca bulut kaybolmuştu.

@sahinadm birden irkildi ve öfkeli gözlerini bana doğru yönlendirmişti. İşte röportaj böyle başladı.

---

Merhaba sevgili @sahinadm, bize biraz kendinizden bahseder misiniz?

Bu ne küstahlık böyle! Geldin bütün dinlencemin ve huzurumun içine ettin ve bana dediğin ilk şey; “kendinden bahset”!

'
Hocam kusuruma bakmayın, kader ağlarını ördü ve bizi bir araya getirdi, ben de sizinle hemen bir röportaj başlatmak istedim. Heyecanımı mazur görün.

Ah! Bu kader bir gün de bana çalışsa ya! Ne demişti şair; “Kaderin çalmayan sazı / Gözlerdeki yaş mı ola”

'
Aaa bak gözlerdeki yaş deyince, bana duacı olmalısın. Şu sana takık dağ trolünü gördüm ve seni ondan kurtarmak için Herr Mannelig’e gönderdim.

Ne yaptın! Sen nasıl bir geri zekâlı çıktın arkadaşım! Herr Mannelig onun kalbini un ufak edecek şimdi!

'
Ha, ney? Un ufak mı edecek? Ehe neyse, bırakalım o konuyu mitoloji çözsün artık. Hay aksi! Ee hocam kendinden bahseder misin?

Tanrının laneti sanırım sana karşılık geliyor. Of ya, madem geldin her şeyi bozdun ve darmadağın ettin, biraz olsun katlanmaya çalışacağım sana. Kendimden bahsetmeye pek lüzum görmüyorum ama zaten beni bilenler, grafik analizlerinde edebi pumplarla coştuğumu ve tüm dumpların bana şiir yazdıracağını bilirler. Yine de belirtmeden geçmek istemiyorum;
hayatına girdiklerim anlamıyorsa hayatıma girenler nasıl anlayacak beni

'
Hocam lütfen öyle Deme Allah Aşkına!

şeytan diyor ki mezar ol
o da ölsün
diyorum ki heyhat olamıyorum
o da ölsün istemiyorum

'
Ne mezarı hocam dur, Allah uzun ömür versin. Kimse de ölmesin.

demek istiyorum ki akciğerler
akciğerlerde
darp edilip zincire vurulmuş kadınlar ve erkekler
neye benzeyebilir

'
Sanırım ne demek istediğinizi anlayamamışım ama yine anlayamadım sanırım

Anlayamazsın sen zaten. Senin anlaman için konuşmuyorum, zira senin anlayabileceğin seviyeye inersem, agu bugu demekten öteye geçemem.

'
Hocam, her röportajda birini kaybediyorum kendi adıma. Bu röportajda da seni kaybettim. Votka kaldıysa bir bardak alabilir miyim lütfen? Çok efkârlandım ben şimdi.

Senin efkârından votka çıkmaz be adam! Senin efkârın zihnin kadar abuk, beynin kadar kuş bir efkar!

'
Ben dağ trolüne senin kırıcı bir insan olmadığını söylemiştim ama yanılmışım. Bildiğin kırılıyorum şu an. Bilmem içimin çatırdamalarının sesleri geliyor mu oraya? Neyse hocam, ben içime atmasını da iyi bilirim. En iyisi; röportaja bir soruyla daha devam edeyim. Elinde sihirli değnek olsaydı ilk ne yapardın hocam?

Bak şimdi, eğer olsaydı öyle bir değnek; alırdım onu, şimdiye kadar hiç görülmemiş uzunlukta bir yeşil mum olarak STEEM grafiğinin sonuna koyardım. Bir de ağaçlar yapardım, yaprakları votka damlatan.

'
Vaay güzel cevap, çok sevdim. Peki, hocam şu dönemde önerebileceğin bir coin var mıdır?

Var tabii ama yatırım olarak değil. Benim önereceğim coin, atari salonlorunda oyunları oynamak için yazan “Insert Coin” den başkası olabilemez. Cebimizde ne kadar coinimiz olursa o kadar çok oyun oynarız. Ne kadar çok oynarsak, o kadar çok çocuk kalırız. Ne kadar çok çocuk kalırsak, o kadar çok mek için artık yorsun deriz.

'
Ehe… o son kısmı şeedemedim ama olsun ya insanlık çocukluğundan uzaklaştıkça kötüleşti diye bağlayasım geldi.

işte şimdi eylül sonlarıdır
mağarasında bir adam yavaş yavaş kapanıyor
başka bir mağarada bir kadın ağaca benziyor
ben böyle ağaca benzeyen kadınlardan çok tanıdım

'
Hocam sanırım sizin yine şiiriniz geldi.

Hayır September Hayır!

'
Ne September’ı hocam, benim yahu Tahir.

içimde boşluk
boşluğumun içinde karanlık
karanlığımın içinde soğuk
soğuğumun içinde ağlayışlar çığlıklar
çığlıkları duyan sislerin içinde sen
tam kalbinde bir ölü

'
Boşlukların içindeki karanlıklar ve soğuklaşmış ölüler, çığlık çığlığa sisleri getirdiler. Hâlbuki senin kalbin ne de güzel aydınlık!

Şimdi çok çok az biraz sevilebilecek gibisin Pikaçu! Ama yine de kurtarmıyorsun.

'
Pikaçu yakıştırması yaparken acaba, çizgi filmdeki Pikaçudan mı etkilendiniz yoksa papağan Pikaçudan mı?

Hayır, hiçbirinden etkilenmedim. Hiçbirini seninle kirletemem. Tamamen lafın gelişi söyledim.

'
Peki peki anladım. Neyse, hocam bir sloganınız var mıdır?

Yoktur efendim yoktur! Slogan ne yahu? Anlamsız saçma sapan sorularınla fikriyatımı zehre buluyorsun. Yıkıl karşımdan!

'
Tamam hocam tamam, son bir soru istirham ederim. Steemit’te en sevdiğin yazar / hesap? Ama sadece bir tane lütfen.

Lan bu sorunun cevabını alıp alıp röportajları bitiriyorsun, farketmedim değil. Ama tabii röportajın bitmesi demek, senin artık çekilip gitmen demek olacağı için, içimi bir huzura yakın buluverdim şu anda. Neyse, soruna cevap vermek durumundayım sanırım, ve bu cevabı vermek aslında çok sevimsiz olacaksa da, dürüst olarak cevabım; @tahirozgen.

'
Ya bak şimdi ,şımaracağım ama.

Lütfen git şu ötede şımar. Orası değil daha öte, git git rahat ol. Git bakalım sen daha. Yok orada uçurum falan, giiiit. Hah gitti uçurumdan aşağı, oh be.

---

@sahinadm’in yol vermesi ile uçurumdan aşağı düşmüş de olsam, zihnimin abuk kuşu beni yere düşmeden yakaladı ve kurtardı.

Hayır, sonra başıma bir şey gelseydi, @sahinadm çok üzülecekti, kendini sorumlu hissedecekti. Yoksa o nereden bilseydi benim uçurumdan düşebileceğimi.

---

Story & Image Copyright: OTahirZGN