Bazı yerlerinde bu yazının, duygulandım; bazı yerlerinde duygularımın içine ettin kahkahalara boğdun beni hocam. Bir ara seninle Fuji dağında karşılaştık. Hatırlıyor musun... Hmmm, şey oldu, yaa; disk disk. Evet disk oldu. O gün ne muhteşemdi...

Şimdi hocam, benim bazen gözlerimden de votka damlıyor. Bu votka damlalarını tutup göğsümle kontrol ediyorum ve geri çekilip bir şut çakıyorum; ol golmuyor. Hiçbir şekilde ol golmayınca benim de yapacak bir şeyim kalmıyor. Acaba ayaklarım mı sarhoş oluyor yoksa bilmediğim bazı kavramlar mı var?

Ben aslında şu an sana bu güzel yazı için teşekkür etmek istiyorum; ama edemiyorum ! Acaba yazı mı güzel değil, yoksa ben mi öküzüm? Kesin olarak, muhakkak ve hakiki netlikte çoğu zaman, bazen de sanki ve olabilir hatta gibi, bazı zamanlarda ise neden oluyorsa meğer haddinden fazla öküzlük var/dır/mış, bende. Öyle bi öküzlük düşün artık. Düşündün mü? Hah tamam, şimdi o düşünceyi kaldır havaya; kafa vuracağım... Ya hadi ama! Gördün mü yine baleyi kulamadım.

Olmuyor işte hocam. Neyse biraz da sen konuş. Belki sen konuşurken votka damlaların etkisi geçer. Geçmezse de geçmesin, ben böyle güzelim.