ကေလးဘဝ

ငယ္ငယ္က သရဲေၾကာက္တယ္ ...
အသက္ကေလးရလာေတာ့ လူေၾကာက္တတ္လာတယ္ ...
သရဲက အဆင္မေျပတဲ့ ပံုစံနဲ႔ ေျခာက္ရံုဘဲေျခာက္တာေလ ...
မာယာမမ်ားဘူး ...
မယုတ္မာဘူး ...
မေကာက္က်စ္ဘူး ...
ေနာက္ေက်ာဓါးနဲ႔မထိုးဘူး ...
မလွည့္စားဘူး ...
ေရွ႕တစ္မ်ိဳး ေနာက္တစ္မ်ိဳး ...
ခုတစ္မ်ိဳး ေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳး ...
လိုတစ္မ်ိဳး မလိုတစ္မ်ိဳးေတြမလုပ္ဘူး.

သရဲဟာ ေကာင္းမြန္ရာဘဝမသြားႏိုင္လို႔ သရဲျဖစ္တယ္ ...
ဒါဆို ... သရဲထက္ ပိုမာယာမ်ား ...
ယုတ္မာ ေကာက္က်စ္ လွည့္ဖ်ား လိုတစ္မ်ိဳး မလိုတစ္မ်ိဴးေတြလုပ္ေနရင္ ... ကိုယ္ေသရင္ ဘယ္ဘဝသြားမလဲ ?
အဲ့လိုျပန္ေမးၾကည့္တဲ့အခါ ...
ရလာတဲ့အေျဖ သိပ္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္.

ရွင္သန္ေနစဥ္တစ္ခဏမွာ ...
ကိုယ့္ထက္သာမနာလို ...
ကိုယ့္ထက္နိမ့္က် ဖိႏွိပ္ ...
ဒါေတြခဏဖယ္ထား ...
ဘယ္သူ ဘယ္သူ႔နဲ႔မွ မယွဥ္ ...
လူေတြေၾကာက္လွပါခ်ည္ရဲ႕ဆိုတဲ့ သရဲနဲ႔ ယွဥ္ ...
ဘယ္လိုျမင္သလဲဟင္ ?

မက္ခဲ့ရတဲ့ဂုဏ္ ...
ေမာက္မာခဲ့ရတဲ့မာန ...
တြယ္တာခဲ့ရတဲ့ပစၥည္းဥစၥာ
ေသရင္ အကုန္ထား ...
ရွင္သန္ေနစဥ္ ဆင္ခဲ့ရတဲ့ ခႏၶာ ...
သခဲ့ရတဲ့ မ်က္ႏွာ ...
ခ်မ္းသာသူလည္း ၃ေပ ၆ေပ
မခ်မ္းသာသူလည္း ၃ေပ ၆ေပ
ေျမႀကီးေအာင္မေရာက္ရင္ ...
မီးသၿဂိဳလ္လို႔ ျပာျဖစ္ရမွာဘဲ.

ေနာင္သံသရာပါမွာက ေနစဥ္မွာ ေန႔စဥ္ျပဳေနတဲ့ကံေတြ ...
သရဲမျဖစ္ခ်င္ရင္ ရွင္သန္ေနစဥ္မွာ ...
ကိုယ္ဟာ သရဲေလာက္ ျဖဴစင္ပါရဲ႕လား ?
(ကိုယ့္ဘာသာျပန္ေမးၾကည့္ေနတာပါ.)