ဘာလားညာလား

တခ်ိန္တုန္းက ရုပ္ရွင္မင္းသားေဒြးနဲ႕ ေၾကာ္ျငာတဲ့ ဘဏ္ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကို သတိရမိတယ္။ ပိုက္ဆံမရွိလို႕ အိုက္ဒီယာေတြ ေဘးမွာ ပံုထားရတယ္ဆိုတာေလးေပါ့။ ဘဏ္ကေခ်းလိုက္ေတာ့ ေဒြးတစ္ေယာက္ အဆင္ေျပခ်မ္းသာသြားတယ္။

ဆင္းရဲမြဲေတမႈေလွ်ာ့ခ်ဖို႕အတြက္ အေသးစားေငြေရးေၾကးေရးဥပေဒကို အခ်ိန္တိုအတြင္း ျပဌာန္းခိုင္းခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတတစ္ဦးရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္ကိုလည္း အမ်ားနဲ႕အတူ ေတာင္မွန္းေျမာက္မွန္းမသိဘဲ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရဖူးတယ္။

စီမံခန္႕ခြဲမႈကို သင္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ ကမာၻေက်ာ္ အမ္ဘီေအေက်ာင္းေတြက လုပ္ငန္းေတြကို ဘယ္လိုစီမံရမယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကို ဘယ္လိုအုပ္ခ်ဳပ္ရမယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ဘယ္လို ခ်မွတ္ရမယ္။ အခက္အခဲေတြကို ဘယ္လို ေက်ာ္လႊားရမယ္ဆိုတာေတြကို သင္ေပးၾကတယ္။ ေခ်းေငြဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းမျပခဲ့ၾကပါဘူး။

ဘဏ္မွာတာဝန္ထမ္းေဆာင္တုန္းက သူမ်ားကို ပိုက္ဆံေခ်းနည္းကို ေလ့လာရတယ္။ အလြယ္ဆံုးနည္းတစ္နည္းကို သိခဲ့ရတယ္။ အဲဒါက ေခ်းလိုက္တဲ့ ပိုက္ဆံ ဆံုးလိမ့္မယ္လို႕ ေတြးတဲ့နည္းပါပဲ။ ကိုယ့္ပိုက္ဆံ ဆံုးေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မဆံုးေအာင္ လုပ္သင့္တာေတြ အကုန္လုပ္ေတာ့တာေပ့ါ။ အရံေတြ အတားေတြ အခုေတြ အခံေတြ အကုန္လံုး စဥ္းစားေတာ့တာပါပဲ။