De sneeuw fungeert in deze foto als een natuurlijk filter. Ze verzacht lijnen, egaliseert contrasten en geeft een bepaalde rust in de foto. Alles wordt teruggebracht tot vormen, vlakken en licht. Het dunne laagje wit reflecteert het zachte winterlicht en geeft de scène een koele, bijna monochrome basis, waarin elk detail bewuster gekozen lijkt.

Voor mij is de winter niet compleet zonder een paar dagen sneeuw. Het is juist dit tijdelijke decor dat zo fotogeniek is: de wereld wordt ontdaan van ruis. Wat overblijft is eenvoud en balans. De strakke lijnen van het pad, dat nog net zichtbaar is onder het pak sneeuw, leiden het oog het beeld in. Richting het huisje waar het warme licht in de achtergrond het centrum opeist. Het contrast van dat licht is subtiel met de koude omgeving en geeft diepte en verhaal aan de compositie.

De sneeuw transformeert het eenvoudige van alle dag tot iets rustgevend. Plekken die van zelfsprekend zijn voelen nieuw aan, bijna onaangeroerd. Alsof de tijd even stil staat en je bijna verplicht om het moment vast te leggen. In deze paar winterse dagen laat de natuur zien hoe krachtig minimalisme kan zijn en waarom sneeuw voor mij onmisbaar is voor een geslaagde winter.