You are viewing a single comment's thread from:
RE: ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ လြမ္းေမာဖြယ္ေကာင္းေသာ မႏၲေလး ညမ်ား - ( အပိုင္း - ၅ ) ( Henry Aung )
ကိုသက္လား ....
ေျပာမေနနဲ႔ က်ေတာ္ထြက္လာၿပီ ေျပာတာကို သူက လမ္းဆင္းေလ်ွာက္လာၿပီး ဝင္ေခၚေသး။ သို႔ေပမယ့္ တလမ္းထဲကို လြဲေနေသးတယ္။ က်ေတာ္က လမ္းရဲ႕ ဘယ္ဖက္ကလာ သူက ညာဖက္က ႐ွာ ... ကိုရီးယား ဒရမာေတြ ထဲကလိုေပါ့ဗ်ာ။ ကိုဟင္ ေျပာတဲ့ ကေလးမေလးကို သတိထားမိေသးတယ္။ အခန္းထဲ လူ ဘယ္ႏွယ္ေယာက္လဲလို႔ ေမးေတာ့ ... သူက ထေအာ္ေသးတယ္။ ေတာင္စဥ္ေရမရာေတြေပါ့။ ျပည့္ အေမေတာင္ ေခ်ာ့လိုက္ရေသးတယ္။ အကုန္လံုး သနားဖို႔ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ စိတ္ထဲမွာ တကယ္ မေကာင္းဘူး။
ဪအဲဒါေၾကာင့္ ၾကာေနတာကိုး။ ဒီကေတာ့ ကိုဒြန္ အိပ္ရာက မႏိုးေသးလို႔ ေစာင့္ ေခၚေနတယ္ ေအာက္ေမ့တာရယ္။ သူတို႔က ႐ုပ္ရွင္တကားေတာင္ ႐ိုက္လိုက္ေသးတာကိုး...
😂