Chapter XXl : Invisible, Lost in translucent.

"เราต่างคนต่างอยากเป็นใครอีกคนหนึ่ง"

---

---

หากชีวิตสามารถหลีกหนีตัวมันเองได้

บางครั้งการใช้ชีวิตในแบบที่เป็นตัวเอง

ในแบบที่เราหวังไว้

อาจจะไม่ได้งดงาม

ตามที่หวังไว้

ถ้าหากการเป็นตัวเอง

ไม่ได้ก่อให้เกิดความสุข

เหมือนที่เคยเป็นมา

เราต่างคนต่างอยากเป็นใครอีกคนหนึ่ง

เราอาจแค่อยากออกไปให้ไกล

จากจุดๆที่เรายืนบนโลกนี้

โลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย

สังคมที่ปราศจากเมตตา

แต่เราจะหายตัวจากความเป็นตัวเองได้จริงหรือ?

ถึงแม้อาจเป็นแค่ความรู้สึก

หรืออาจเป็นสิ่งที่เราอุปโลกน์ขึ้นมา

เพื่อต่อลมหายใจ

ของความรู้สึกที่มีอยู่น้อยนิด

เชื่อเถอะว่ามีคนอีกไม่น้อย

ที่อยากหลับตาแล้วตื่นขึ้นมา

เป็นอีกคนโดยสิ้นเชิง

---

บุรุษล่วงลับจากความเป็นตัวเอง
ด้วยรักและเคารพ
แสน (Stephan)