มิสสก๊อตช์ไบรท์ # Miss Scotch Brite.

---

สวัสดีเพื่อนๆ ชาวไทยใน Steemit ที่น่ารักทุกๆท่านค่ะ
::: หลังจากที่เราหมกมุ่น กับเรื่องซีเรียส มาเป็นเวลา สองสามวัน วันนี้เราจึงพยายาม
นึกถึงเรื่องราว ที่ทำให้ตัวเอง อารมณ์ดีขึ้น และแล้ว เรื่องหนึ่งก็ผุดขึ้นมา ในหัวทำให้
เรา นั่งอมยิ้ม อยู่คนเดียว เหมือนคนบ้าเลย...555
::: เป็นเรื่องที่ นึกถึงทีไร เป็นต้อง ขำตัวเอง ทุกที เราคิดว่า คุณเพื่อนๆ ก็คงมี ประสบ
การณ์ แบบนี้ บ้างแหล่ะ.....แต่สำหรับเรา เคยทำเรื่องเปิ่นๆ แบบนี้ บ่อยครั้งค่ะ อย่าง
เช่นเรื่อง โถส้วมฝรั่ง เจ้ากรรม ที่เรา เคยเล่า ให้ฟัง เมื่อไม่นานมานี้ เป็น เซาะกราวที่
ยาวนาน ที่สุด (แปลว่า บ้านน๊อก บ้านนอก...555)

::: คือว่า ตอนนั้น เราอายุ ประมาณ เจ็ดขวบ.........บ่ายวันนึง น้าสาว ใช้ให้เรา ไปซื้อ
"สก๊อตไบรท์" ที่ร้าน ขายของชำ ร้านนี้ อยู่ห่างจากบ้าน ประมาณ ครึ่งกิโลเมตร หลัง
จากที่ รับเงิน มาจากน้า เราก็รีบ จ้ำอ้าว เดินออกจากบ้าน เพื่อไป ที่ร้านค้า ทันที เดิน
ไป ปากก็ท่องไปด้วย ตลอดทาง "สก๊อตช์ไบรท์ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" แต่พอ เราเดินไปได้
เกือบครึ่งทาง ไอ้ขาเจ้ากรรม ไม่รู้จักรักและสามัคคี ดันสดุด! เราลื่นหกล้ม ก้นจ้ำเบ้า
เลย..555.....เงินล่วง กระจัดกระจาย เราตกใจมาก ถ้าเงินหาย ต้องโดน ไม้เรียวแน่ๆ
(กลัวไม่เรียว จนลืมเจ็บ 55) เรารีบลุกขึ้น ปัดโคลน ที่ติดตามตัวออก แล้วรีบหาเงินที่
หล่นหายไป พอหา จนครบ ก็เริ่ม มุ่งหน้า ไปที่ร้านค้า ทันที แต่พอ ใกล้จะถึง ร้านค้า
"อ้าว! น้าใช้ ไปซื้อ อะไรหว่า?" คิดยังไง ก็คิด ไม่ออก พอเดินใกล้จะ ถึงร้านค้า เราก็
นึกขึ้นมาได้ทันทีว่า เราจะต้องซื้ออะไร ตามประสาเด็ก เราพูด ออกมาดังๆว่า "จำได้

แล้ว เย้ ดีใจจังเลย!!!...ก็อตสไบรท์ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" กลัวว่า ตัวเอง จะลืมอีก (ท่อง
เสียงดัง กว่าเดิมอีก) เราจึงเดินท่อง แบบหนึ่งก้าว หนึ่งคำ จนถึงร้านขายของชำ พอ
ไปถึง หน้าร้าน เจ้าของร้าน ก็ถาม เราว่า "มาซื้อ อะไรล่ะ?" เราตอบไป อย่างเสียงดัง
ฟังชัด เลยค่ะ "เอาก็อตสไบรท์ อันนึง!" เจ้าของร้าน ทำหน้า เอ๋อเลย เราจึงต้องบอก
แก ไปดังๆ อีกครั้งว่า "เอาก็อตสไบรท์ อันนึง!" เจ้าของร้าน เอ๋อหนักกว่าเดิม "ห๊ะอะ
ไรนะ พูดอีกทีซิ" ครั้งที่สาม เราบอกเจ้าของร้าน พร้อมทั้งชี้นิ้ว ไปที่สก๊อตไบรท์ แก
ก็หันไปมอง ตามที่เรา ชี้ให้ดู แล้วแกก็ เริ่มหัวเราะ ไอ้เราก็ งองงงงงงงู เพี๊ยบ มันน่า
ขำตรงไหนฟะ? แล้วแกก็ ยื่นสก๊อตไบรท์ ให้เรา แล้วพูด กับเราว่า "ไอ้นี่ เขาเรียกว่า
สก๊อตช์ไบรท์ ไม่ใช่ก็อตสไบรท์"...ณ ตอนนั้นอายมากค่ะ และคิดในใจว่า "เอ๊ะ แล้ว
เรา ลืมเมื่อไหร่ ท่องสลับกัน ตอนไหนน้าาา?......เพิ่งจะ มารู้ตัว ตอนโตแล้ว...5555
ตั้งแต่นั้น เป็นต้นมา เราก็ได้ ฉายาใหม่ ไปซื้อของ ที่ร้านนั้น ทีไร ทุกคน มักจะเรียก
เราว่า มิส ก็อตสไบรท์

---

Thank you for visiting my post!

---

ขอบคุณ เพื่อนๆทุกคน ที่ติดตาม เรื่องราว ของเราเสมอมา
ขอบคุณสำหรับ อัปโหวต + คอมเม้นท์ และกำลังใจที่มีให้กัน
ความปรารถนาดี มีให้เพื่อนเสมอ
Much Love @tookta