uzun zaman olmuş ve ben yine özlemiştim de satırları okurken bunu daha da çok fark ettim..

masanın altına girip kenarlardaki boşlukları büyük koltuk minderleriyle kapattığımız o çocukluk günleri ne güzeldi keşke oradayken zaman dursaydı, günümüzü hiç böyle hayal etmemiştik:/

Toprak ise örtecek birini bulmanın coşkusuyla üzerime dökülmeye devam ediyordu.

hikâyenin sonu bizim için tatlı bitti, aklıma haberlerdeki kaçan insanlar geldi:))

burada olmana sevindim🙋‍♀️